Udaipur
Majestueus bij elke zonsondergang
© D.S.F. Production
Udaipur
Udaipur is een stad in de Indiase deelstaat Rajasthan. Zij is gelegen in het gelijknamige district Udaipur. De stad ook het Venetië van Rajasthan genoemd,staat vooral bekend als een romantische stad, gelegen in een vallei op 600 meter boven de zeespiegel. Oppervlakte: 37 km² Inwoners: 559.317
Info
Udaipur, ook gekend als de "Stad van de Meren" en het "Venetië van het
Oosten", wordt beschouwd als de meest romantische stad van India. De stad
is een betoverende mix van witgekalkte huizen, majestueuze paleizen en
glinsterende meren en ze wordt omringd door de groene heuvels van het
Aravalli-gebergte.
Udaipur werd in 1568 gesticht door Maharana Udai Singh II, nadat hij uit Chittorgarh wegvluchtte bij de verovering van
de stad door de Mogolkeizer Akbar de Grote. Bij het Pichola-meer ontmoette hij een oude wijze kluizenaar en vroeg
hem waar hij zijn nieuwe hoofdstad zou stichten. Deze antwoordde hem “Wel hier natuurlijk waar het lot je naartoe
heeft gebracht om deze vraag te stellen”. Het Pichola-meer is een kunstmatig zoetwatermeer in het hart van Udaipur
en ontstond in 1362 toen een pad door de rivier werd aangelegd om graan te vervoeren. Dat fungeerde als dam om de
watervoorraad van Pichola te verzekeren. Op de oevers stichtte Maharana Udai Singh II zijn stad. Huizen en paleizen
weerspiegelen zich in het water. Op de oever staat het City Palace, het symbool van de roemrijke Mewar-dynastie. Het
paleis is een mix van Rajasthani en Mughal architectuur beïnvloedt door Europese en Chinese stijlen en gebouwd in
wit marmer en graniet. Het is een verzameling van 11 paleizen die naadloos in elkaar overgaan, verbonden door
binnenplaatsen en terrassen. De robuuste Badi Pol is de hoofdingang en de plek waar de koningen en hun legers na
een overwinning groots werden verwelkomd. De binnenzijde van de poort is versierd met afbeeldingen van olifanten en
wachters en beelden van hindoegoden. Tussen de Badi Pol en de Tripolia staan acht marmeren bogen, bekend als
Toranas. Hier lieten de koningen zich wegen tegen goud of zilver, dat vervolgens aan de arme bevolking uitgedeeld
werd. De imposante Tripolia bestaat uit drie marmeren bogen, afgewerkt met prachtig snijwerk in een mix van Hindoe-
en Mogolstijlen en geeft toegang tot Manek Chowk, het grote binnenplein. De centrale boog was vroeger exclusief
gereserveerd voor de Maharana. Boven de bogen zijn er overdekte balkons met fijn marmeren traliewerk. Zo konden
de vrouwen onzichtbaar toekijken bij de ceremonies op het plein. Hier werd in het verleden audiëntie verleend en
parades en festiviteiten gehouden. Ook werden er spectaculaire evenementen georganiseerd zoals olifantengevechten
en olifant-touwtrekken om de kracht van de dieren te testen. Rai Angan, de Koninklijke Binnenplaats, is de plek waar
de bouw van het paleis op advies van de kluizenaar begon en speelde een centrale rol in het dagelijks leven van de
maharadja's. Van hieruit kan je naar alle delen van het paleis. Zenana Mahal, afgewerkt met balkons, nissen,
gekleurde glazen ramen en prachtig tegelwerk, was de exclusieve verblijfplaats van de koninklijke dames, de
Maharani's en hun hofdames. Sheesh Mahal, rond 1711 gebouwd door Maharana Pratap Singh II als koninklijke
privévertrek, is gekend om zijn ingewikkelde inlegwerk van duizenden kleine spiegels en gekleurd glas.
Omdat de koninklijke familie van Udaipur zichzelf beschouwt als afstammelingen van de zonnegod Suryavanshi,
zie je op prominente plekken in het paleis vaak het symbool van de Mewar-dynastie: een stralende gouden zon.
In het Pichola-meer liggen verschillende eilanden. Op de 2 grotere eilanden werd een paleis gebouwd. Omringd door prachtige tuinen
met fonteinen, bougainville, jasmijn en palmbomen, staat de Jag Mandir, het Lake Garden Palace, bekend om de levensgrote, uit wit
marmer gehouwen olifanten die het eiland bewaken. Het was een toevluchtsoord voor prins Khurram, de latere Mughal-keizer Shah
Jahan. De architectuur van het paleis inspireerde hem bij de bouw van de Taj Mahal. De geschiedenis wil dat op een dag de jonge prins
Jagat Singh aan zijn vader vroeg om met vrienden in de Jag Mandir paleis te mogen overnachten. De oude Maharadja repliceerde dat
als het enkel om het plezier was, de prins zelf een paleis moest bouwen. Midden in het meer, op een rotsachtig eiland, bouwde de prins,
toen Maharana Jagat Singh II, de Jag Niwas, een schitterend wit marmeren paleis dat op het water lijkt te drijven. Overal in het paleis
zijn gedetailleerde fresco’s ingelegd met kleurige steentjes en glastegels. Ingewikkeld houtsnijwerk en glas-in-loodramen laten het licht
door de kamers dansen.
In het paleis, dat nu ingericht is als het luxe vijfsterrenhotel
Taj Lake Palace hotel, logeren dan enkel welgestelde
Indiërs en kapitaalkrachtige toeristen. In de schaduwrijke
hoekjes nodigen knusse zetels uit tot praten of tot het lezen
van de ochtendkrant. Het personeel, in traditionele
Rajasthani kleding, straalt verfijning en koninklijke elegantie
uit. De hoogstaande etiquette gericht op ultieme
gastvrijheid, is vergelijkbaar met koninklijke paleisnormen.
In de binnenstad, die ook “Witte Stad” wordt genoemd, staan witgekalkte haveli’s met de overdekte balkons en de
stenen roosters die zorgen voor privacy en ventilatie. Deze zijn gedecoreerd met kleurrijke fresco’s en spiegel-
inlegwerk. Olifanten en tijgers zijn steeds terugkerende motieven. Ook de gewone huizen zijn witgekalkt. Dat helpt om
de hitte buiten te houden. Het plat dak is de belangrijkste leefruimte in de avonduren om af te koelen, de was te
drogen, vliegers op te laten of te slapen. Typisch hier zijn de muurschilderingen van olifanten, paarden en kamelen aan
weerszijden van de voordeur. De smalle, kronkelige straten zijn rommelig maar fotogeniek. Overal hangen kabels,
staan er brommers en zie je heilige koeien voor de deur. Je ziet de vrouwen in felgekleurde sari's die water halen of
met elkaar praten gezeten op de stenen bankjes aan de voordeur. Als je een zijstraatje richting het Pichola meer
inslaat, kom je vaak uit bij trappen die naar het water leiden, de ghats. In de vroege ochtenduren, wanneer de mist nog
boven het meer hangt, zie je er lokale bewoners en pelgrims, die zich onderdompelen in het heilige water van het
Udaipur staat bekend om zijn miniatuurschilderkunst op zijde en ivoor. In de ateliers krijgen jonge
studenten een opleiding in de oude technieken van de miniaturisatie en het gebruik van
natuurlijke pigmenten, planten, edelstenen en echt goud. Met engelengeduld worden de originele
tekeningen gekopieerd en nieuwe kunstwerken ontworpen. De penselen zijn soms zo fijn dat ze
uit slechts één haar bestaan, wat essentieel is voor de microscopische details in
gezichtsuitdrukkingen en kledingpatronen. Bij de verkoop wordt het geld verdeeld tussen alle
kunstenaars van het atelier
Ten noorden van de stad ligt Fateh Sagar Lake. Oorspronkelijk aangelegd door Maharana Jai Singh werd het na zware overstromingen in 1888 herbouwd en uitgebreid door Maharana Fateh Singh. Nehru Park, het grootste eiland, is
een prachtig aangelegd openbaar park met een vijver. In de 18de eeuw liet Maharana Sangram Singh II Saheliyon-ki-Bari, de "Tuin van de hofdames", aanleggen voor zijn toekomstige bruid en de 48 hofdames die haar vergezelden
als onderdeel van haar bruidsschat. Ver weg van het paleis konden ze hier wandelen en ontspannen tussen de lotusvijvers, de fonteinen en het waterreservoir met marmeren olifanten die water spuiten. In Ahar, op enkele kilometers
buiten de stad, bezoeken we Mahasati, de koninklijke begraafplaats meer dan 250 cenotafen uit witte marmer. Op de marmeren platen zijn gravures van Shiva en van de koning met zijn vrouwen.
Rond 7 uur is er in de Maere Kale Mandir een culturele avond met dansen uit alle delen van Rajasthan. De bekendste dansen zijn de Ghoomar, uitgevoerd door vrouwen in zwierige rokken, de Kalbelia, gekenmerkt door slangachtige
bewegingen en de Chari, waarbij dansers potten met brandende katoenzaden op hun hoofd balanceren. Kathputli, een populaire vorm van marionettentheater, mag je zeker niet overslaan. De poppen, met grote ogen en expressieve
gezichten, zijn gemaakt van hout, katoen en dragen felgekleurde Rajasthaanse kleding.
Udaipur
Wanneer er een kaars of lamp wordt aangestoken, reflecteert het licht in de talloze spiegels, waardoor de hele
ruimte begint te fonkelen als een sterrenhemel. De binnenplaats Mor Chowk, het kroonjuweel van het paleis,
dankt zijn naam aan drie prachtige, in reliëf gemaakte pauwen die de muren sieren. Deze pauwen zijn
vervaardigd uit meer dan 5.000 stukjes glas en spiegelglas in levendige kleuren zoals groen, goud en blauw en
symboliseren de drie seizoenen in India: de zomer, de winter en de moesson.
meer en gebeden prevelen.De serene ochtendstilte wordt enkel verbroken door het geluid van de vrouwen die de kleurrijke sari’s tegen de stenen trappen slaan om ze schoon te
krijgen. De ghats fungeren ook als ontmoetingsplaats waar de laatste nieuwtjes worden uitgewisseld. De persoonlijke hygiëne in India wordt gekenmerkt door een sterke nadruk op
rituele reinheid. Voor en na de maaltijd worden handen en mond uitgebreid gewassen. De rechterhand wordt gebruikt voor de reine taken zoals eten en elkaar begroeten terwijl de
linkerhand onrein is, daar ze voor persoonlijke hygiëne gebruikt wordt.
